wyjazdy na narty

Bernikla kanadyjska

moda ślubna

W Ameryce Północnej bernikla kanadyjska wytworzyła wiele podgatunków, które różnią się między sobą głównie wielkością. Największy podgatunek występuje na południowym krańcu areału lęgowego tych ptaków i wielkością dorównuje łabędziowi krzykliwemu. Ptaki najbardziej północnego gatunku są niewiele większe od krzyżówki. Zdziczałe bernikle zamieszkujące Europę należą do największych: długością ciała 90-100 cm przewyższają wszystkie inne dzikie gęsi europejskie. Bernikle kanadyjską łatwo rozpoznać po czarnym upierzeniu głowy i białej plamie na policzkach i podbródku. Młode ptaki w pierwszej jesieni swojego życia nie mają prążkowanych skrzydeł, ale w czasie drugiego lata na piersi i skrzydłach pojawiają się już niewyraźne i rozmyte prążki. Głos, donośny i trąbiący, brzmi „ąg-ąg\" („ahonk\"). Można go usłyszeć szczególnie podczas godów i w locie. Środowisko: Właściwą ojczyzną bernikli kanadyjskiej jest Ameryka Północna: występuje tu od Alaski po Wielkie Jeziora jako zdecydowanie najpopularniejsza gęś. Zimuje na południowych obszarach Ameryki Północnej. Corocznie na szlakach jej wędrówek i terenach zimowania odbywa się spektakularne polowanie prawie na masową skalę.

1. Pozycjonowanie

Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: hodowla Maine Coon